قلمرو آب ها


این روزها ، مدام در اندیشه ی زنی هستم که نامه ی خداحافظی برای همسرش نوشت ، جیب های بارانی اش را پر از سنگ کرد و به رودخانه فرو رفت . حتی آن زمان که داشت گام به قلمرو آب ها – به جای هوا برای تنفس – می گذاشت ، بازهم صداهای سرش را می شنید و در رویای دست یافتن به آن ها بود .

تصویر صورت محزون ویرجینیا ولف لحظه ای هم در جلوی چشمم تار نمی شود . زنی که به رودخانه  فرو رفت .

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: