پیرزن و عروسک هایش(5)

رقص هول

زمانی که خواب می‌دید خوب می‌دانست که خواب‌ها مثل سطل زباله‌ای در ذهن عمل می‌کنند ودر رویا ها آشغال‌های ذهن را که انگار از پس قرن ها آن‌جا تلمبار شده بیرون می‌ریزیم .اما از وقتی که خواب نمی‌بیند نمی‌داند با این هیاهویی که در سرش است چه کند .گاه قلم و کاغذ برمی‌دارد تا بتواند با همان سوادی که دارد بعضی را به قلم آورد تا از ذهن رها شوند اما ذهنش هرگز در اختیار قلم نیست گاه چیز دیگری فکر می‌کند و می‌بیند که چیز دیگری نوشته .اصلا او هیچ وقت با نوشتن میانه ی خوبی ندارد و این‌کار برایش از هر یادآوری دردناکی سخت تر است هرچند که این کار را خیلی دوست می داشته در زمان هایی که جوانتر بوده و آرزویش بوده که یک جا بنشیند و سر فرصت بنویسد اما وقتی که فرصت به سراغش آمده تازه دیده نه ! این آن چیزی که نیست که می‌خواسته بشود برای همین شاید نوشتن را رها کرده و سراغ نیم رخ هایش امده تنها طرحی که از بچگی می توانست راحت بکشد . یادش بود که خواهرش همیشه به او خرده می‌گرفت که نیم رخ کشیدن چهره خیلی بی‌مزه است و اصلا هم کارش را قشنگ نمی کند اما او چاره‌ای نداشت طرح هایش همیشه نیم رخ از آب درمی‌آمد.

و حالا که خواب نمی بیند نمی داند با یادهای قرون گذشته ی ذهنش چه کند جز این که گاه و بیگاه جلو ردیف عروسک هایش بایستد و آن ها را نگاه کند و آن چه را که می‌خواهد از آن ها به یاد بیاورد اما خاطره هم همیشه همراه انسان نیست و از شاخه‌ای به شاخه‌ی دیگر می‌پرد .هر چه را که می‌خواهد به یاد بیاورد فراموش می‌کند و چیزهایی که انگار اصلا نمی شناسدشان از گوشه و کنار ذهنش سرک می‌کشند و او همیشه کلافه است .نمی‌داند اگر این عروسک‌ها را نداشت چه می‌کرد و حالا هم یکی از آن‌ها را زمین گذاشته و دارد سعی می‌کند تکه‌هایی از خاطرات او را به یاد بیاورد .ذهنش مثل کبوتر سرگردانی که در میان سطلی پر از روزنامه‌های چروکیده ی باطله مانده باشد از گوشه‌ای به گوشه ای می‌پرد و او که می داند عنان ذهن را در اختیار ندارد خود را یکسره به او می‌سپارد تاتصویر؛ تصویری که هیچ ارتباطی یا شاید تنها اندک ارتباطی با عروسکی داشته باشد که یادمان یکی از آن ها ست که می‌خواهد یادشان را نگه دارد به رقص درمی‌آید .تصویر روشن وروشن تر می‌شود تا به  تمامی او را در برمی‌گیرد .

دست برهم کوفت و به هوا پرید. زن‌های دور وبر هلهله کشیدند و دست زنان خندیدند .بعضی از دختر بچه‌ها با نگاه‌هایی مشکوک، چشم‌های درشت خود را پشت دامن مادرهایشان پنهان و آشکار می‌کردند . او همان‌جا ایستاده‌بود و هنوز خبر نداشت که قرار است چه پیش آید .

آمد وسط حلقه‌ی زن‌ها ، عروس پشت چشم نازک کرد و لب‌های سرخش به دو طرف صورت کشیده‌شد . هرکس چیزی می‌گفت خندان . صداها در گوشش نامفهوم بود .دوباره که برهم کوفت و به هوا پرید ، دید که دو دامن از روی‌هم پوشیده و پیژامایش را که توی جوراب‌های مشکی کلفت کرده‌بود، کمی روی روی جوراب ولو شده‌بود ، روسری زنی را برداشت و مثل دستمالی در هوا تکان داد . جلیقه‌ای را از تن دیگری درآورد و روی پیراهنش پوشید . اول رقصی معمولی را شروع کرد به شکل محلی و بعد ناگهان روی زمین افتاد . زن‌ها همه با هم ها کردند .پاهایش از دو طرف باز شد ، پاهای کوتاه و کج ومعوج شده در جوراب‌ها و پیژاما ، همان‌طور که روی صد و هشتاد درجه نشسته بود ، کف دو دست را بر زمین گذاشت و روی قالی پشتک وارو زد ، دامن‌هایش وارونه شدند و پیژامای چیت زرد و سفیدش پیدا شد، عروس لب کج کرد اما زود خنده را به لب‌ها برگرداند .

دایره‌زنان اوج گرفته‌بودند که صورت‌های پنهان دختر بچه‌ها از پشت دامن مادرهایشان بیرون آمد، هیچ‌کس نشسته‌نبود ، حتی عروس. باز دور زد و چند دور چرخید، صورت تیره‌ی کوچکش کبود کبود شده ، همان‌طور که می‌چرخید و رقصی من‌درآوردی را اجرا می‌کرد، دست برد و دامن زنی را کشید ، همه قیه کشیدند، زن مستاصل بر زمین نشست و دو دست برسر گرفت ، یکی را آورد وسط ، کشان کشان ، زن به زور چرخی با او زد و به کنارسی رفت ، دامن زن را از دستش بیرون کشیده‌بود و داشت به او می‌داد . صدایی از گوشه‌ی مجلس بلند شد : » بی‌حیا…!» چند نفر به دنبال صدا سر چرخاندند ونیافتند . دایره‌زنان اوج گرفتند، باز پشتکی زد و با پاهای باز شده نشست ، لب‌هایش را به بیرون کشید و به بالا تا کرد . لثه‌های قرمز و دندان‌های زرد و کج و معوجش، دندانی طلا را در دهان نشان می‌داد . بچه‌ها جیغ کشیدند ، با همان لب‌های وارونه یکی از دامن‌ها را درآورد و بعد جلیقه‌های متعددی را که روی هم پوشیده‌بود، خم شد و پیژاما و جوراب‌ها را درآورد ، همان‌طور داشت می‌چرخید و می‌رقصید .

آن‌وقت‌ها که بچه بود به نظرش می‌آمد که حتما سن زیادی از او گذشته .با تک‌تا زیر‌پیراهنی روی زمین ولو شده‌بود و همان‌طور ورجه ورجه می‌کرد. دامن دیگر را که درآورد همه جیغ کشیدند اما زیر دامنی کوتاهی برتن داشت .رفت روبروی عروس و می‌خواست با لب‌های تا شده دهانش را ببوسد . عروس دست به دهان گذاشت و جیغ خفیفی کشیده روبرگرداند، دستی که به لب‌هایش بود سرخ شد . با عصبی مبهمی که داشت انگشت‌های سرخ شده را به دامن سفید فشار می‌داد و بچگی‌اش که از لابه لای دامن مادرها عروس را زیر نظر داشت نگران کثیف شدن لباسش بود که ناگهان دید ، رقصنده‌ی پیر بر زمین نشسته ،پلک‌ها را وارونه می کند که چشم‌هایش را بست و تا آن‌جا که توانست جیغ کشید و بعد که به‌خود آمده‌بود دید که دارد یکی‌یکی لباس‌هایش را می‌پوشد و زن‌ها هرکدام با لودگی به او چیزی می‌گویند .

پیرزن بلند شد و آن عروسک را بر جایش گذاشت ، نه؛ این آن تصویری نبود که می‌خواست به‌یاد آورد .

(برای دیدن قسمت های قبل این جارا ببینید.)

 

Advertisements

یک دیدگاه برای ”پیرزن و عروسک هایش(5)

  1. این قسمت رو از سایر قسمتها بیشتر دوست دارم چون یه جوری حالت شاعرانه هم داره.فقط یه سئوال:از قبل داستان رو کامل نوشتین یا هر از چند گاهی یه قسمتی رو مینویسین؟چون به نظرم یه کمی سبک و سیاق قسمتها با هم متفاوته.
    به هر حال منتظرم ببینم چه بلایی قراره سر پیرزن و عروسکاش بیاد؟

  2. من رو ياد خاطره هايي انداخت كه اصلا دوست ندارم به ذهنم بيايد و اگر مي شد آن را محو كنم حتما همين كار را مي كردم وقتي آن صحنه ها مثل نمايش از جلوي چشمانم مي گذرد تنها يك جور فرار از خود را دوست دارم و عجيب درگيري با خودم دارم تا آن جا كه دست به خود آزاري مي دهم كه چرا خود من با من اين كار را كرد.
    حالا شما با اين داستان دوباره همان نمايش بيزاري از خود را برايم تداعي كرديد.
    بركت باشيد

  3. سلام
    خیلی سنگین بود. به هر حال دوست دارم بدونم آخرش قراره چی بشه؟ هر وقت می خواستم بمویسم بیشتر از هر چیز به آخرش توجه داشتم. در کل همیشه نتیجه گرا بوده ام. نمی دونم این خوبه یا نه!

  4. درود
    با مطلب زیر به روزم
    ياسمينارضا برنده ي جايزه ي مولير بهترين نمايشنامه نويس در سال1995، برنده ي جايزه ي ايوينينگ استاندارد براي بهترين كمدي درسال 1996، برنده ي جايزه ي لارنس اليويه براي بهترين كمدي درسال1997، برنده ي جايزه ي توني براي بهترين نمايشنامه در سال1998….

  5. سلام ودرود فراوان برشما
    از يه مطلبمون شاكي شدين و ديگه تحريممون كردين؟؟؟؟؟؟؟
    شماكه خودتون با خودسانسوري مخالفين…..
    خب مام بي سانسور نوشته بوديم ديگه چيكاركنيم…..ما كه نخواستيم به خانومها اعلان جنگ كنيم كه رفتين پشت سرتونم نگاه نكردين

  6. این نوشته مرا یاد بعضی نوشته های عجیب و غریب و دوست داشتنی مارکز انداخت
    محبوبه .م را هم همیشه برای همین نوشته ها تحسین کرده ام.
    موفق باشی.

  7. سلام خانم موسوی
    می دانید من داستان پیرزنتان را تعقیب می کنم و البته این پیرزن تغییری در داستان کرد که توقع نداشتم ! یک بار داستان را هفته پیش خواندم ولی کامنت من ارسال نشد . اگر فرصت دست دهد در باره این پیرزن با آن رقص عجیبش می نویسم . ضمنن با یک شعر نیز به روزم . موفق باشید

  8. با سلام فراوان برشما.از خواندن كامنتتان بسيار متاثر شدم .براي پدر بزرگوارتان آرزوي سلامتي وتندرستي مينمايم.بهترين تعبير را اتفاقا از تومور نموده بوديد ،واقعا اهريمني است كه دروجود انسان رخنه ميكند.البته غير از روش هاي درماني ديگر ميتوانيد از شيوه هاي طب مكمل كه بسيار دراينگونه موارد كارسازند كمك بگيريد.اگر اهل تبريز باشيد كه من در زمينه فرادرماني ميتوانم درخدمت باشم اگر در شهرديگري باشيد ميتوانم ازراه دور باايشان كاركنم كه البته هيچ تفاوتي با راه نزديكش ندارد،درضمن ميتوانيد بامراجعه به وبلاگ عرفان حلقه كه آدرسش درلينكهايم موجود ميباشد از ايشان تقاضاي فرادرمانگر نمائيد كه البته هيچ هزينه اي هم ندارد وروش درماني بسيار قابل اعتمادي هست.

  9. سلام…
    داستانتان را خواندم و همچنين قسمت هاي قبل را.
    پختگي نثر در اين قسمت به راحتي ملموس بود…
    اما نكته اي كه برايم سوال برانگيز بود دستمايه اين قسمت از داستان بود كه به نظر مي رسيد كه از فرهنگ فولكلور يك از نواحي ايران گرفته شده باشد. اما براي مخاطب(حداقل من) كاملا غريب است و اشارات شما هم براي شناساندن اين فرهنگ و چالش هايي كه شخصيت اصلي داستان در برخورد با اين فرهنگ پيدا مي كند بسيار كمرنگ و محدود بود.
    در كل طرح داستانتان خيلي عالي بود( هر چند در قسمت هاي اول ناپخته بود) اما لحظات نابي كه در اين داستان خلق كرده بوديد كار را جذاب مي كرد
    موفق باشيد

  10. سلام
    یه بازی گذاشتم زود لود میشه!
    بیا یه امتحانی بکن.
    اسرائیلی ها هم دادشون در اومده!!!!
    کیف کن!
    به این میگند جنگ الکترونیک!!!!!
    برو می فهمی موضوع از چه قراره

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s